Blije Koe Zuivel

Verdrietig nieuws

Boerderij Boterhuys  29-12-2025

Beëindiging Blije koe zuivel en Boerderij Boterhuys.

Helaas hebben wij besloten om te stoppen met onze boerderij. We zien geen toekomstperspectief meer voor ons en ons bedrijf in Nederland. Dit is een pijnlijk en emotioneel besluit, we vinden het daarom ook moeilijk om dit goed uit te leggen. Het is een mix van gebeurtenissen van de afgelopen 14 jaar dat we boer zijn en hoe de overheid zich herhaaldelijk als onbetrouwbare en onkundige partner heeft opgesteld.

Hoe elke ‘oplossing’ van de overheid verdere intensivering beloond, terwijl de visie van de zelfde overheid extensivering als toekomst noemt. De besluiteloosheid van de overheid op het gebied van stikstof zorgt er voor dat we geen vergunning krijgen om een nieuwe stal te bouwen. De visieloosheid en de denigrerende houding richting de landbouw heeft ons er toe laten besluiten om onze passie, het boer zijn, werken met dieren en natuur in een ander land voort te zetten.

Dit doet pijn. We kwamen 7 jaar geleden naar Zuid-Holland om een boerderij te ontwikkelen die verbinding maakt tussen mens, dier en natuur. Ons Blije koe zuivel merk waarbij de koe haar eigen kalf drie maanden mag verzorgen was hier een hoogte punt in.

De aantallen broedende weidevogels in onze polder stegen en steeds meer mensen uit de stad wisten bij ons op verschillende manieren verbinding te maken met hun voedsel en achterland.
We hadden met ons pionierende gedrag financieel een moeilijke start, maar de laatste jaren draaien we zwarte cijfers. We hadden nog een achterstand weg te werken maar het is ons gelukt om een bedrijfsmodel te vinden dat goed is voor de natuur, de koe en voor ons, en daar zijn we trots op.

Een mooie basis om op door te gaan, er zit veel potentie in ons merk en in onze plek. We zien nog veel potentie in de markt en optimalisatie mogelijkheden in ons bedrijf en barsten nog van nieuwe ideeën. We kunnen zo veel en we willen zo veel. Voor ons, voor de polder, en de maatschappij.

Maar we missen de energie en zien geen perspectief, we zijn murw geslagen door de overheid en mentaal niet in staat om hier nog langer weerstand tegen te bieden.

Daar balen we van want wij denken dat onze manier van boeren, het openstellen van onze boerderij en polder een mooi onderdeel kan zijn van de invulling van de toekomstige Nederlandse landbouw en landschap. Die volgens ons een balans moet zijn tussen voedselproductie, natuurbeheer en recreatie.

Onze zuivelapparatuur hebben we overgedragen aan Burgerboerderij Oosterwold, zij kunnen hiermee hun zuivelproductie opschalen en van plastic flessen naar glazen flessen gaan. Zij houden ook kalf bij de koe onder een pleegmoeder systeem.

We willen jullie bedanken voor het vertrouwen dat jullie in ons hebben gesteld. Zonder jullie hadden we nooit de impact kunnen maken die we nu hebben gemaakt. Mede door jullie hebben we laten zien dat een meer ethische manier van melkveehouderij mogelijk is en hebben we koeien weer moeder laten zijn.

We zijn bezig met een potentiële nieuwe eigenaar voor de boerderij, we willen dit niet overhaast doen en zoeken naar een nieuwe eigenaar waarbij zoveel mogelijk onze inzet in het agrarisch natuurbeheer en een bio diverse polder kan worden voort gezet.

We hopen dat deze partij ook de winkel en het open erf zal voort zetten.

Neem gerust contact met ons op.

Bedankt voor jullie begrip.

Tot ziens,

Gerard en Mieke

Jens, Mette en Vera

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Kalf & Koe

Kalf en koe horen bij elkaar.

Het kalf heeft haar moeder nodig voor voeding en opvoeding.
Een koe is geen melkfabriek op poten maar een moeder die melk maakt voor haar kind.

Niemand kan zo goed voor het kalf zorgen als haar moeder zelf. Door de omgang met haar moeder heeft het kalf de hele dag perfecte voeding ter beschikking, en daarnaast leert de moeder het kalf ook sociale omgang in de kudde en moedergedrag voor als ze later zelf een kalfje krijgt.

En zeg zou zelf, wat is er nou mooier dan een koe en een kalf bij elkaar in een verse wei of in een warme stal?

Om melk te kunnen oogsten zullen we op een zeker moment koe en kalf moet scheiden, het zogenaamde 'spenen'. Dit spenen gebeurt al zolang we koeien hebben gedomesticeerd. De laatste eeuw is het moment extreem vervroegd om efficiënte houderijsystemen te maken.

Wij vinden dit een voorbeeld van verlies van ethiek in de veehouderij.

We hebben ons verdiept in 'hoe men dit vroeger deed' en de fysieke en sociale ontwikkeling van het kalf om tot een meer dierwaardige leeftijd van spenen te komen.

Een kalf heeft de eerste 3 maanden melk nodig om gezond en natuurlijk te groeien. In die eerste maanden snabbelt ze hier en daar een plukje hooi en gras mee. Langzaam past het maag en darmstelsel zich aan op droogvoer en is het kalf na 3 maanden geen melk meer nodig.

Sociaal zien we ook een sterke groei van het kalf. Zo is ze de eerste maand vaak onafscheidelijk van haar moeder. In de tweede maand zoekt het kalf steeds vaker leeftijdsgenoten op en komt nog regelmatig bij de moeder.

In de 3e maand zien we nog minder contact tussen moeder en kalf. Het kalf zoekt de moeder een paar keer per dag op om even te drinken en gaat weer verder met haar eigen tijdsbesteding.

Door deze sociale groei en het feit dat het kalf nu zonder melk kan, scheiden we moeder en kalf na 3 maanden.

We doen dit in 3 fases om het voor de dieren zo diervriendelijke mogelijk te maken.

De eerste week krijgt het kalf een flapje voor haar mond waardoor ze niet meer kan drinken bij haar moeder, doordat er niet meer gezoogd wordt, wordt de binding tussen kalf en koe minder.

De tweede week worden kalf en koe fysiek gescheiden en komt het kalf bij andere gespeende leeftijdsgenoten, er is nog wel neuscontact mogelijk.

Na een aantal weken gaat het kalf met leeftijdsgenoten naar een eigen weiland of strostal.

Bij het scheiden van kalf en koe kijken we goed naar individuele dieren. Zo kunnen we het speenproces aanpassen aan de behoeftes en gedrag van de individuele koe en kalveren.

Over ons

Wij zijn Gerard en Mieke, 37 en 36 jaar. Een jong boerenstel met een brede ervaring. In en na onze studiejaren hebben we veel verschillende melkveehouderij systemen in de wereld gezien en in gewerkt. Van Scandinavië, Oost-Europa, Noord-Amerika tot Nieuw-Zeeland Australië en Zuid-Afrika. Verschillende systemen die door de omstandigheden in die landen op andere verschillende manieren geperfectioneerd zijn.

Nu we sinds 5 jaar onze eigen boerderij hebben kunnen we onze droom waar maken.

We willen een zo natuurlijk mogelijk melkveebedrijf.

Dit begon met het kijken naar de omgeving en de dieren. Hoe kunnen we zo min mogelijk druk op de natuur in de omgeving leggen en zelfs bijdragen aan een sterkere biodiversiteit? Logisch was daarin de stap naar biologische landbouw waar geen gif en kunstmest gebruikt wordt. Daarnaast ook het toepassen van agrarisch natuurbeheer. En het kiezen van een koe die hier bij past, de dubbeldoel en van historische betekenis zijnde Groninger Blaarkop. We hielden ook de hoorns op de koeien en pasten het systeem aan de koe aan inplaats van de koe aan het systeem. Lokaal voer en geen antibiotica kwamen hier later ook nog bij.

Veel stappen in de goede richting maar toch stak ons nog wat. We haalden het kalf bij de moeder weg om het apart te voeren, dat is toch raar? En zeker niet natuurlijk.

Maar het kalf bij de koe laten is makkelijker gezegt dan gedaan. De koeienstal is ingericht voor koeien net als dat het voer geoptimaliseerd is voor koeien en niet voor kalveren. En zo zijn er nog tal van voorbeelden die ons tegen kunnen houden.

Maar ons laten tegen houden hebben we nooit lang laten gebeuren, en zo ook deze keer. We gaan het kalf bij de koe houden, een succesvol bedrijfsmodel daarvan maken met als einddoel de meest koevriendelijke zuivel waar later meer boeren op aan kunnen haken!

We gaan er voor 💪